De climax van de leugen

Vanavond komt de leugen tot een climax, vol verwachting klopt ons hart. Met rijmpjes, kilo's snoepgoed en zakken vol kleurige pakjes vieren we vanavond een van de grootste leugens die we in Nederland kennen…

De grootste en de leukste

Het is meteen ook de leukste leugen die we onze kinderen op de mouw spelden. Althans, ik kijk zelf met plezier terug op de spanning en het mysterie dat om Sinterklaas hangt. Ik weet niet meer hoe ik reageerde toen ik er achter kwam dat de goede Sint helemaal niet bestaat. Misschien heeft het concept ook maar beperkte houdbaarheid in leeftijdsjaren. 

Ouders

Ouders genieten ook van dit spel. Je kunt de kinderen alles wijsmaken en ze gaan en volledig in op. Sterker nog, we vinden het met zijn allen zo leuk dat er, ook nadat het geloof in de Sint verdwijnt, de pakjesavonden gewoon doorgaan. Er wordt hard geknutseld, geschreven en gekocht om elkaar te verrassen en een gezellig avondje te hebben. De pret begint ook dan al een maand tevoren.

Fase 1

Wie heb je? Is het iemand die je leuk vindt? Weet je genoeg over die persoon om er wat leuks van te maken? Wie zou jou hebben? En wat zou die gaan schrijven? Dat is fase een. Vervolgens ga je aan de slag om wat te maken, tijdens het knutselen of schrijven en kopen van de cadeau's komt de spanning van de vraag of de ander het wel leuk zou vinden. Of het is spannend omdat je het allemaal nog op het laatste nippertje moet regelen.

Wachten

Dan is het wachten tot het 'heerlijk avondje' is gekomen. Lekker eten, lekker snoepen, een drankje erbij, keihard met de plaat 'Hij komt, hij komt…' meeblèren tot het moment daar is: uitpakken!

Het is een gekke traditie, we liegen allemaal tegen elkaar. En om de een of andere reden vinden we dat prima met zijn allen. Gek eigenlijk... Maar het blijft genieten.